Pałac Królewski we Wrocławiu to zespół pałacowy z długą historią przekształceń funkcjonalnych i architektonicznych. Początkowo wzniesiony na początku XVIII wieku jako rezydencja prywatna, od połowy XVIII wieku pełnił rolę rezydencji pruskich królów. Współcześnie budynek działa jako placówka muzealna i prezentuje stałe wystawy oraz odrestaurowane wnętrza pałacowe.
Historia pierwszego budynku
Pierwszy budynek pałacowy powstał około 1710 roku z inicjatywy barona Hansa Ernta von Pein und Wechmar; inwestycję kontynuował jego spadkobierca. 6 listopada 1717 roku pałac odkupił baron Heinrich Gottfried von Spätgen za kwotę 1333 i 1/3 pruskich talarów. Projekt przypisuje się Lucasowi von Hildebrandtowi, znanemu z barokowych realizacji.
Budynek główny był trzykondygnacyjny. Elewacje północna i południowa miały po siedem osi i pilastry wielkiego porządku. Na parterze zastosowano boniowanie. Na rysunkach z tamtego okresu widoczny jest reprezentacyjny szczyt i balkonowe portale z bogatą ornamentyką, wykonane później przez miejscowych rzemieślników.
Pałac królewski i późniejsze przebudowy
W 1750 roku pałac kupił król Prus Fryderyk II Wielki i od tego momentu funkcjonował jako pałac królewski, czasami nazywany fryderycjańskim. Wokół dziedzińca wzniesiono niskie oficyny. W latach 1796–1797 do ogrodu dobudowano długie, wąskie skrzydło południowo‑zachodnie według projektu Carla Gottharda Langhansa; przy jego końcu, nad przejazdem, umieszczono królewską sypialnię i gabinet z widokiem na manewry wojskowe.
Po likwidacji fortyfikacji Friedrich August Stüler dodał około 1845 roku skrzydło południowe w stylu neorenesansowym. W latach 1858–1868 Stüler przebudował dziedziniec honorowy i dopełnił formy pałacu szerokimi klasycystycznymi skrzydłami, co uczyniło z pałacu główną dominantę placu Ćwiczeń — miejsca defilad i reprezentacji państwowej.
Co zobaczyć w pałacu?
W pałacu znajdują się drobiazgowo odrestaurowane komnaty królewskie, które przypominają funkcję rezydencji pruskich władców. W części budynku urządzono wystawę „1000 lat Wrocławia”, na której prezentowanych jest blisko trzy tysiące eksponatów pochodzących z polskich i niemieckich kolekcji oraz instytucji kościelnych i uniwersyteckich.
W zespole pałacowym działają także inne placówki muzealne, w tym Muzeum Sztuki Medalierskiej. Wokół budynku odtworzono barokowy ogród, który stanowi historyczne tło dla ekspozycji wnętrz pałacowych.
Po 1945
Podczas II wojny światowej południowe i południowo‑zachodnie skrzydło pałacu spłonęły. Pozostałe zniszczone elementy odbudowano w okresie obchodów Tysiąclecia Państwa Polskiego z wykorzystaniem środków na Społeczny Fundusz Odbudowy. Część z zabudowań, która nie przetrwała, została wyburzona w latach 60. XX wieku.
W kolejnych dekadach w pałacu mieściły się muzea etnograficzne i archeologiczne. Po remoncie, zakończonym przed 19 kwietnia 2009 roku, w pałacu otwarto Muzeum Miejskie z odrestaurowanym ogrodem i wystawami stałymi, w tym ekspozycją poświęconą tysiącletniej historii miasta.
Informacje praktyczne
- Adres: Kazimierza Wielkiego 35, 50-077 Wrocław — wyznacz trasę w Google Maps
- Godziny otwarcia: nd 10:00–18:00, śr–sob 11:00–17:00
- Telefon: +48713916958
- Strona internetowa: muzeum.miejskie.wroclaw.pl
- Ocena w Mapach Google: 4,6 (3 143 opinie)
