Bastion Ceglarski powstał jako część zewnętrznych fortyfikacji otaczających wrocławskie Nowe Miasto. Zlokalizowano go na miejscu wcześniejszej bastei, flankującej Bramę Ceglarską, a następnie przebudowano według nowego systemu fortyfikacyjnego.
Historia
Bastion wzniesiono w 1585 roku. Projekt wykonał Hans Schneider von Lindau, architekt i fortyfikator, który pracował przy umocnieniach miast na Pomorzu i Śląsku. Obiekt był wyposażony w kazamaty; podobne rozwiązania zastosowano w innym wrocławskim bastionie tego samego autora — Bastionie Sakwowym.
W kolejnych latach bastion otrzymał dodatkowe elementy obronne, między innymi rawelin i kawalierę. Po likwidacji fortyfikacji miejskich po roku 1807 bastion zburzono razem z murami, a teren przekształcono w wzgórze widokowe wchodzące w skład promenady spacerowej.
Jak zmieniała się nazwa i funkcja wzgórza?
Po zlikwidowaniu funkcji obronnej kazamaty zasypano, a urządzenia wojskowe usunięto. Wzgórze otrzymało nazwę Holtei Höhe na cześć pisarza i aktora Karla von Holteia; na szczycie ustawiono pomnik z popiersiem artysty. Po 1945 roku miejsce przemianowano na Wzgórze Polskie.
Co zachowało się na miejscu?
Do naszych czasów dotrwały fragmenty murów, portal oraz działobitnia, a także zasypane kazamaty. Współczesne położenie wzgórza określa się w czworoboku ulic Garncarskiej, Purkyniego, Promenady Staromiejskiej i Bulwaru Xawerego Dunikowskiego.
Prace konserwatorskie i plany
Ostatnie prace konserwatorskie podejmowano w latach 70. i 80. XX wieku, lecz nie doprowadzono ich do zakończenia. Na rok 2025 zaplanowano remont tarasu artyleryjskiego oraz rekonstrukcję trzech stanowisk artyleryjskich.
Informacje praktyczne
- Adres: Jana Ewangelisty Purkyniego, 52-443 Wrocław — wyznacz trasę w Google Maps
- Ocena w Mapach Google: 4,6 (2 663 opinie)
