| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Stanisław Adam Alot |
| Data urodzenia | 16 listopada 1950 |
| Miejsce urodzenia | Wrocław |
| Wykształcenie | |
| Studia | Filologia polska, Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Rzeszowie (1976) |
| Studia podyplomowe | Wypoczynek i turystyka, AWF Kraków (1985) |
| Zawód i działalność | |
| Zawód | Nauczyciel, działacz związkowy |
| Stanowiska | Prezes ZUS (1998–1999); prezes spółki wydającej "Tygodnik Solidarność"; dyrektor Tel-Energo |
| Działalność związkowa i polityczna | |
| Organizacje | NSZZ "Solidarność", Akcja Wyborcza Solidarność, Komisja Krajowa |
| Odznaczenia | |
| Wyróżnienia | Krzyż Wolności i Solidarności (2012) |
Stanisław Alot zyskał rozpoznawalność jako nauczyciel i aktywny działacz "Solidarności" w regionie rzeszowskim. W okresie transformacji angażował się w struktury związku i w polityczne inicjatywy regionalne, a w końcu objął kierownicze stanowisko w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych.
Życiorys i wykształcenie
W 1976 ukończył filologię polską na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie. W 1985 ukończył studia podyplomowe z zakresu wypoczynku i turystyki na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie. Po uzyskaniu dyplomu pracował w szkolnictwie średnim i podstawowym w Rzeszowie.
W latach 1976–1981 uczył w Zespole Szkół Mechanicznych w Rzeszowie. Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany od 13 grudnia 1981 do 29 kwietnia 1982. Po zwolnieniu objął pracę w rzeszowskiej szkole podstawowej, ponieważ nałożono na niego zakaz nauczania w szkołach średnich.
Jak wyglądała działalność związkowa i opozycyjna?
W 1980 wstąpił do "Solidarności" i został przewodniczącym sekcji regionalnej oświaty i wychowania związku. Był delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów w Gdańsku. Po zwolnieniu z internowania nadal działał w opozycji, m.in. przy dystrybucji wydawnictw podziemnych.
Po 1989 zaangażował się w tworzenie regionalnego Komitetu Obywatelskiego w Rzeszowie. W 1990 został sekretarzem zarządu regionu "Solidarności". W 1992 wszedł w skład Komisji Krajowej związku i pełnił funkcję sekretarza prezydium KK.
Kariera polityczna i kandydatury do Sejmu
W wyborach parlamentarnych w 1991 i 1993 bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski — odpowiednio z listy Regionalnego Forum Wyborczego oraz „Solidarności”. Jako bliski współpracownik Mariana Krzaklewskiego został sekretarzem Akcji Wyborczej Solidarność i również bez powodzenia kandydował do Sejmu w 1997.
Rola w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych i praca po odwołaniu
W styczniu 1998 objął stanowisko prezesa Zarządu Ubezpieczeń Społecznych. Funkcję tę pełnił do 8 października 1999. W trakcie kadencji kontrola ujawniła brak prawidłowo prowadzonej księgowości w ZUS oraz problemy z systemem informatycznym, co spotkało się z krytyką i doprowadziło do odwołania.
Po odejściu z ZUS pełnił funkcje kierownicze w podmiotach prywatnych — był prezesem spółki wydającej "Tygodnik Solidarność" oraz dyrektorem przedsiębiorstwa Tel-Energo.
Odznaczenia i wyróżnienia
W 2012 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności. W 2018 wygrał 108. edycję teleturnieju "Jeden z dziesięciu".
