| Podstawowe informacje | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Heinrich Albertz |
| Urodzenie | 22 stycznia 1915, Breslau (Wrocław) |
| Śmierć | 18 maja 1993, Brema |
| Zawód | pastor, teolog, polityk |
| Partia | Socjaldemokratyczna Partia Niemiec (SPD) |
| Najważniejsze stanowiska | |
| Burmistrz Berlina Zachodniego | 1966–1967 |
| Minister spraw wewnętrznych (Berlin Zach.) | od 1961 |
| Minister w Dolnej Saksonii | 1948–1955 |
| Przewodniczący AWO | 1950–1965 |
Heinrich Albertz był niemieckim księdzem i politykiem znanym z działalności w ruchu ewangelickim oraz w Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. Pełnił funkcje ministerialne w Dolnej Saksonii, był ministrem spraw wewnętrznych Berlina Zachodniego i przez krótki czas burmistrzem Berlina Zachodniego.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 22 stycznia 1915 we Breslau w rodzinie teologa ewangelickiego. Po zdaniu matury w 1933 roku studiował teologię w Breslau, Halle i Berlinie. W czasie studiów związał się z Kościołem Wyznającym i działał jako kurier w sprawach kościelnych do Holandii i Danii.
Po okresie studiów pracował jako nauczyciel prywatny i jako pastor. Kilkakrotnie poddawano go aresztowaniom, a następnie podjął służbę w Wehrmachcie. Publicznie popierał Martina Niemöllera, za co trafił do więzienia w Glatz.
Kariera polityczna i urzędowanie
W 1946 roku wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. W latach 1948–1955 był ministrem w rządzie Dolnej Saksonii kierowanym przez Hinricha Wilhelma Kopfa, a w 1950 roku wszedł do prezydium SPD.
W latach 1950–1965 przewodniczył stowarzyszeniu Arbeiterwohlfahrt. W 1961 objął urząd ministra spraw wewnętrznych w rządzie Berlina Zachodniego kierowanym przez Willy’ego Brandta, a w 1966 roku został jego następcą na stanowisku burmistrza. 26 września 1967 roku zrezygnował ze stanowiska po tym, jak podczas protestu przeciwko wizycie szacha Iranu Rezy Pahlawiego student Benno Ohnesorg został zastrzelony przez policjanta; zdarzenie to zapoczątkowało protesty studenckie w Niemczech w latach 1967–1968.
Działalność kościelna i późniejsze lata
W latach 1970–1979 pracował jako pastor w Berlinie. 27 czerwca 1975 Ruch 2 Czerwca uprowadził Petera Lorenza, szefa berlińskiej CDU i kandydata na burmistrza, a Albertz oddał się dobrowolnie w ręce porywaczy w zamian za uwolnienie Lorenza. Następnie poleciał z nimi do Ludowo-Demokratycznej Republiki Jemenu. Heinrich Albertz zmarł 18 maja 1993 w Bremie.
